Wanneer een paard aangeeft wat het nodig heeft
Afgelopen weekend had ik een bijzonder consult met een merrie op leeftijd. Een paard dat in haar leven veel heeft meegemaakt en helaas niet altijd goede ervaringen heeft gehad in het contact met mensen.
Ze was nerveus nadat haar mens haar voor de sessie uit haar kudde had gehaald. Deze merrie voelt zich sterk verantwoordelijk voor haar kudde en lijkt daardoor voortdurend te waken. Dat geeft haar weinig ruimte om zelf écht tot rust te komen.
Omdat aanraking voor haar niet vanzelfsprekend is, heb ik haar eerst gevraagd of ik haar mocht aanraken. Haar antwoord was overduidelijk: nee. Die grens respecteer ik altijd.
Op wat meer afstand stond ze wél open voor contact en ook Reiki werd door haar geaccepteerd.
De merrie is daarnaast al enige tijd uit de roulatie vanwege lichamelijke ongemakken en heeft een hormonale disbalans. Ze ervaart dit alsof ze een beetje op een zijspoor is komen te staan. Haar mens moest echter juist haar rust bewaken om haar lichaam de kans te geven te herstellen. Dat is soms lastig uit te leggen aan een dier.
Gelukkig kwam ook heel duidelijk naar voren dat zij zich door haar mens gezien en gehoord voelt. Ze mag een stem hebben, haar grenzen aangeven en op een heerlijke plek zichzelf zijn. De sterke band tussen beiden was tijdens de hele sessie voelbaar én zichtbaar.
Bij het uitmeten kwamen drie chakra’s naar voren die uit balans waren:
Sacraal chakra – verbonden met emoties, vertrouwen, verbinding,hormonen en het omgaan met veranderingen.
Zonnevlechtchakra – verbonden met eigen kracht, grenzen, controle en loslaten. Bij haar paste dit sterk bij de verantwoordelijkheid die zij voor haar kudde voelt.
Derde-oogchakra – verbonden met waarneming, intuïtie en het verwerken van prikkels. Een belangrijk thema bij een paard dat haar omgeving sterk in de gaten houdt.
Daarna heb ik haar een Reiki healing gegeven, op de afstand die zij zelf prettig vond.
En daar gebeurde enorm veel.
De intensiteit waarmee het bij mij binnenkwam voelde bijna alsof ik door een tientonner werd geraakt. Het was één van de heftigste ervaringen die ik tijdens een healing heb meegemaakt. Kippenvel over mijn hele lichaam.
Tegelijkertijd zag je haar veranderen. Haar blik verzachtte. Ze begon te geeuwen, kauwen, likken en tongelen. Tijdens de healing zocht ze regelmatig steun bij haar mens. Prachtig om te zien hoeveel vertrouwen daar inmiddels is.
Na afloop heb ik haar energetisch in krachtig licht gezet, om de healing rustig af te sluiten en haar weer in haar eigen kracht te laten staan.
Vervolgens heb ik voor haar een persoonlijke Bachbloesemremedie uitgemeten. Daarbij kwam vanuit haar een heel duidelijke boodschap naar voren: het trauma dat zij in haar verleden heeft opgelopen, wil zij ook in het verleden laten.
Dat raakte me opnieuw.
Want natuurlijk vormt het verleden mede wie je vandaag bent. Ervaringen laten hun sporen na. Maar dat betekent niet dat je erin hoeft te blijven hangen.
Paarden laten mij telkens weer zien hoe sterk zij in het heden kunnen leven. Deze merrie lijkt niet te willen blijven bestaan vanuit wat haar ooit is aangedaan, maar vanuit wie zij nu is en vanuit de veiligheid en verbinding die ze vandaag ervaart.
De Bachbloesemremedie krijgt zij gedurende vier weken. Daarna evalueren we wat er veranderd is en meten we zo nodig opnieuw uit of de samenstelling nog bij haar past.
Deze sessie zal mij nog lang bijblijven.
Soms begint de diepste verbinding niet bij aanraken, maar juist bij het respecteren van een nee. En je verleden mag je gevormd hebben tot wie je nu bent, zonder dat je erin hoeft te blijven leven.
Reactie plaatsen
Reacties